กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 37: สังหารภูเขาศพหนึ่งลูก
ในชั่วขณะนี้ กลิ่นเหม็นเน่าของศพเข้มข้นตลบอบอวลไปทั่ว เสียงร้องแหลมของฝูงกาดังรับกันไม่ขาดสาย!
“หา!?”
“แหวะ... อ้วก... อ้วกกก...!”
จีตั้นปิ่งที่เกือบจะกัดขาเน่าชิ้นนั้นเข้าไปอีกคำกรีดร้องลั่น เขาสะบัดขามนุษย์เน่าเฟะในมือทิ้งทันที ก่อนจะฟุบลงกับพื้นแล้วอาเจียนอย่างบ้าคลั่ง!
เขากินเนื้อข้อศอกเข้าไปตั้งนาน ที่ไหนได้ มันกลับเป็นขามนุษย์ที่เน่าเปื่อย มีหนอนชอนไช และเหม็นสุดขีด!
ความขยะแขยงสุดขีดในตอนนี้แทบทำให้เขาอาเจียนน้ำดีออกมาจนหมดไส้หมดพุง!
“น่าเสียดายจริงๆ น่าเสียดาย...”
ฉากสยองรอบด้านปรากฏขึ้น ศพเน่าและโครงกระดูกยังคง “ร้องรำทำเพลง” ต่อไป