กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 24: โอสถแห่งการยอมจำนน
“ฉันยอมจำนน”
ทันทีที่ชายร่างเตี้ยอ้วนพูดจบ เสียงของปี้ฟางก็ดังขึ้น
ปี้ฟางก้าวออกมาหนึ่งก้าวแล้วพูดอย่างจริงจังว่า “ราชสำนักต้ากานนอกจากจะฉ้อฉลและไร้ความสามารถแล้ว พอเกิดภัยพิบัติขึ้นทีไร พวกขุนนางก็หนีเอาตัวรอดก่อนทุกที ปล่อยให้ประชาชนต้องเผชิญหายนะ! ราชสำนักแบบนี้จะไม่ต่อต้านไปทำไม? ฉัน ปี้ฟาง ยินดีเข้าร่วมสมาคมหมื่นเทพ”
“ดี”
ชายร่างเตี้ยอ้วนยิ้มจนตาหยี พลางพยักหน้าแล้วกล่าวว่า “มนุษย์มีคำโบราณอยู่ว่า คนรู้จักกาลเทศะคือวีรบุรุษ นายรู้จักกาลเทศะดีมาก นายเป็นวีรบุรุษ”
พูดจบ เขาก็กวาดตามองคนอื่นๆ “ยังมีเวลาอีกเก้าลมหายใจ”
“ฉันก็ยอมจำนน!”
“ฉัน... ฉันยอมจำนน!”
“ฉันยินดีเข้าร่วมสมาคมหมื่นเทพ!”