บทที่ 14: ฟันอสูรสองตนติดกัน แล้วจะจากไปได้อย่างไร?

บทที่ 14: ฟันอสูรสองตนติดกัน แล้วจะจากไปได้อย่างไร?

ท่ามกลางพายุฝนฟ้าคะนอง ปี้ฟางซ่อนตัวอย่างระมัดระวังพลางเร่งฝีเท้าเดินหน้า

ทั่วทั้งเมืองเต็มไปด้วยเสียงคร่ำครวญและกรีดร้องไม่ขาดสาย เมื่อเงยหน้ามองขึ้นไป จะเห็นแสงสายหนึ่งอยู่กลางเมือง เฉินเหรินถือกระบี่วิเศษคำรามลั่น กำลังต่อสู้อย่างดุเดือดกับภูตผีและอสูรร้ายหลายตน

ภูตผีสองตนนั้นแม้จะยังเทียบภูตผีหญิงชุดแดงไม่ได้ แต่ก็เป็นผีร้ายกรงเล็บคมที่มีสองหัวเช่นกัน

ส่วนอสูรร้ายอีกสามตนมีรูปร่างแตกต่างกันไป ต่างกางเขี้ยวกางกรงเล็บ ท่าทางดุร้ายน่าสะพรึงกลัว ล้วนอยู่ในแดนที่สอง

ภายในเมืองยิ่งวุ่นวายจนแทบควบคุมไม่ได้ ทหารถือดาบจำนวนไม่น้อยกำลังต่อสู้กับอสูรร้าย แต่จำนวนของพวกเขาน้อยเกินไป จึงตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบอย่างสิ้นเชิง ทหารกว่าร้อยนายไม่ช้าก็เร็วต้องตกเป็นอาหารของอสูรร้าย

ปี้ฟางเคลื่อนตัวเลียบกำแพงราวกับวิญญาณเร่ร่อน ไม่นานก็ได้ยินเสียงกรีดร้องแหลมบาดหู เขาตามเสียงไป มองผ่านหน้าต่างเข้าไป แล้วก็เห็นตะขาบตัวใหญ่กำลังเกาะอยู่บนร่างหญิงคนหนึ่งและกัดกินนางทั้งเป็น หญิงสาวถูกล่ามเอาไว้ ไม่อาจดิ้นหลุด ได้แต่กรีดร้องอย่างโหยหวน

ส่วนบนพื้นมีร่างชายคนหนึ่งนอนอยู่ ใบหน้าดำคล้ำไปหมด เขาถูกพิษฆ่าตายทั้งเป็นแล้ว