กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 12: ขอพักค้างคืนที่ศาลเทพารักษ์ประจำเมือง
ปี้ฟางชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนมองจีตั้นปิ่งแล้วพูดว่า “นายไม่เหมาะกับการเรียนหนังสือจริงๆ เหมาะกับการไปทำคดีมากกว่า”
“แต่ก็ต้องสอบผ่านก่อนถึงจะเป็นขุนนางได้นะ”
จีตั้นปิ่งถอนหายใจ “ขุนนางสมัยนี้มีสักกี่คนที่เป็นบัณฑิตจริงๆ ราชสำนักขายตำแหน่งและบรรดาศักดิ์ คนที่ซื้อยศพวกนั้นก็เอารัดเอาเปรียบชาวบ้านต่อ ฉันว่าราชวงศ์ต้ากานที่อยู่มาสองร้อยกว่าปี คงใกล้ถึงจุดจบแล้วล่ะ”
พูดถึงตรงนี้ จีตั้นปิ่งก็หันมามองปี้ฟางอย่างระมัดระวัง “ฉันพูดเล่นนะ นายห้ามเอาไปพูดซี้ซั้วที่ไหน เดี๋ยวโดนตัดหัว!”
ปี้ฟางพยักหน้า “ที่นายพูดก็ไม่ผิด พวกเดรัจฉานได้เป็นขุนนาง ยังเลวร้ายกว่าอสูรเสียอีก”
“อย่าออกนอกเรื่องสิ”