บทที่ 11: บัณฑิตจีตั้นปิ่ง

บทที่ 11: บัณฑิตจีตั้นปิ่ง

ปี้ฟางเดินทางไปทางตะวันออกเฉียงใต้ผ่านป่าเขา ตั้งใจจะอ้อมเป็นวงใหญ่เสียก่อน แล้วค่อยกลับไปยังเทือกภูเขาต้าหมาง

เขาฆ่าผู้ตรวจการเมืองและผู้บำเพ็ญไปแล้ว หากขุนนางระดับสูงของราชวงศ์ต้ากานไหวตัวเร็วพอ คนที่ออกตามล่าตัวเขาคงเริ่มออกเดินทางมาแล้ว

ดวงอาทิตย์ลอยขึ้น แสงแดดส่องลอดลงมาเป็นจุดๆ ท่ามกลางป่าทึบ

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเซ่นสรวงวิหารห้าอวัยวะภายใน โดยเฉพาะวิหารหัวใจ หรือเพราะเข็มสนเล็กๆ ที่พกไว้ในอก หรืออาจเป็นเพราะกินเนื้อกับเลือดของมหาอสูรแดนที่สามเข้าไป ปี้ฟางรู้สึกเพียงว่าทั่วร่างอบอุ่น เรี่ยวแรงเพิ่มขึ้นมาก ร่างกายเบาสบายกว่าเดิม แค่กระโดดเบาๆ ก็ไปได้ไกลราวสามเมตร

วันที่สองหลังเซ่นสรวงวิหารหัวใจ

หัวใจเต้นแรง อักขระยันต์หมุนวน ราวกับมีแก่นเทวะสถิตอยู่

เข็มสนในอกส่องประกายวูบไหวเล็กน้อย ราวกับกำลังขานรับจากแดนไกล