ตอนที่ 332 จัดการยาก

ตอนที่ 332 จัดการยาก

การตื่นนอนกลางวันย่อมไม่เหมือนยามรุ่งสาง มันให้ความรู้สึกแจ่มใสหูตาสว่าง แต่กลับมีความรู้สึกเลื่อนลอยราวกับถูกดึงคนที่ตื่นแล้วเข้าไปในม่านหมอก ไม่รู้ว่าเวลาที่แท้จริงเป็นเช่นไร

เฉิงจูตื่นขึ้นมาด้วยใบหน้าเล็ก ๆ แดงระเรื่อ ก็เห็นอ๋องคังกำลังจ้องมองนางโดยไม่กะพริบตา นางกะพริบตาอย่างสงสัย มองข้าอยู่ทำไมกัน

“ลมหายใจเจ้าเสียงดังนัก” อ๋องคังเองก็ไม่คิดว่านางจะตื่นขึ้นมากะทันหัน ถูกจับได้คาหนังคาเขาที่แอบมอง จึงกลับลำกล่าวโทษก่อน ไม่ใช่ข้าแอบมองเจ้า แต่เป็นเพราะลมหายใจเจ้าเสียงดังรบกวนข้าต่างหาก

เฉิงจูกลอกตา

อ๋องคังยื่นมือมากดเปลือกตานางไว้ “ชอบกลอกตาใส่ข้าอยู่ร่ำไป เจ้ามีสิ่งใดไม่พอใจข้ากัน”