กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 331 นอนหลับ
เยี่ยนจื่อกุยให้พระสนมไท่เฟยทั้งหมดพำนักอยู่ในตำหนักพักแรม มิได้พากลับวัง พวกนางในวังหลังก็เป็นเหมือนคนไร้ตัวตน สู้อยู่ในตำหนักพักแรม ข้างบนไม่มีผู้ใดกดทับ ยังจะสบายใจกว่า
เรื่องการเข้าเฝ้าถวายความเคารพในวังหลัง นางบอกฟ่านลั่วจู “เจ้าไม่มีธุระก็มาพูดคุยกับข้า หากยุ่งก็ไม่มาก็ได้ คนอื่นให้มาถวายพระพรวันที่หนึ่งและสิบห้าค่ำก็พอ ไม่ต้องมากระตือรือร้นเกินไป ข้ายังขี้เกียจรับมือ”
ฟ่านลั่วจูรับคำว่าดี
โจวฉี่ไท่กลับเรียกให้มาทุกวัน ทั้งเช้าและเย็นต้องมา หลังเลิกท้องพระโรงก็มาถวายพระพรยามเช้า ยามตะวันลับขอบฟ้าก็มาถวายพระพรยามเย็น เยี่ยนจื่อกุยมองเขา “หาใช่เสด็จแม่ไม่รักใคร่ลูกชายดอก แต่ราชอาณาจักรปกครองแผ่นดินด้วยความกตัญญู ฝ่าบาทพึงเป็นแบบอย่างแก่ชาวใต้หล้า”
“การเข้าเฝ้าถวายความเคารพเสด็จแม่เป็นหน้าที่ในฐานะลูกชาย ลูกชายย่อมสมควรแล้ว มิกล้าถือเป็นความลำบาก”