กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 167 ได้สติ
ยามเว่ย องค์รัชทายาทก็ฟื้นสติขึ้นมา
หมอหลวงที่เฝ้าอยู่ข้าง ๆ ตลอดเวลาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกในที่สุด การที่ฟื้นสติได้แสดงว่าพิษถูกกดลงแล้ว หลังจากนี้ค่อย ๆ ปรนนิบัติร่างกายเพื่อขับพิษออกก็เป็นพอ
เยี่ยนจื่อกุยยืนอยู่ข้าง ๆ มองหมอหลวงตรวจชีพจร ยาแก้ร้อนในที่องค์รัชทายาทรับประทานมีหวงเหลียนอยู่ พอดื่มหมดก็ขมจนขมวดคิ้วตลอด เขาอายที่จะขอผลไม้เชื่อมจึงบอกว่าหิว นางกำนัลยกซุปไก่กับเส้นหมี่ใสเข้ามา เขากินได้ครึ่งชามเล็กก็ผลักออกไป บอกว่ากินไม่ลง
โจวหุยสังเกตว่าเยี่ยนจื่อกุยยืนเงียบอยู่ข้างหนึ่งไม่พูดจา จึงโบกมือให้ทุกคนออกไป แล้วกวักมือเรียกเยี่ยนจื่อกุย ให้มานั่งข้าง ๆ
“ครั้งแรกที่เห็นข้าป่วย คงตกใจไม่น้อยกระมัง”