กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 146 คนใจเหี้ยม
แม้ซานจวินจะชอบท่านแม่ แต่คนที่เล่นกับเขามีมากเกินไป โดยรวมแล้วเขาไม่ค่อยติดคน
แต่ช่วงนี้ไม่รู้เป็นเพราะเหตุใด เขากลับติดเยี่ยนจื่อกุยเป็นพิเศษ โดยเฉพาะเวลาที่พ่อองค์รัชทายาทอยู่ด้วย
มุดเข้าไปใต้แขนเสื้อของเยี่ยนจื่อกุยแล้วก็ไม่ยอมออกมา
เยี่ยนจื่อกุยรู้ว่าองค์รัชทายาทจับลูกชายมาสอนท่องบทกวี ก็หัวเราะไม่ออกร้องไห้ไม่ไหว “องค์รัชทายาท นี่ไม่ใช่แค่การถอนต้นกล้าให้สูงขึ้นแล้ว แต่มันคือการที่เขายังเดินไม่คล่องก็หวังให้เขาเหาะข้ามหลังคาและกำแพงแล้ว”
“เด็กอายุหนึ่งขวบกว่าท่องบทกวีได้ก็ไม่ใช่เรื่องแปลก” โจวหุยกล่าวอย่างเก้อเขิน “ในเมื่อเขากำลังหัดพูด หัดท่องบทกวีก่อนก็ไม่ต่างกัน”