กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 145 ร้อนใจ
“น้าชายของเจ้านี่ช่างเป็นคนน่าสนใจจริง ๆ” องค์รัชทายาทเสด็จกลับตำหนักบูรพา สลัดความหม่นหมองหลายวันก่อนออกจนหมดสิ้น พระพักตร์เปี่ยมด้วยความผ่อนคลาย
“เขาเป็นอะไรไปหรือเพคะ” เยี่ยนจื่อกุยถาม นางไม่สนิทกับท่านแม่ และยิ่งไม่คุ้นเคยกับน้าชาย ฟังโจวหุยเล่าวาจาที่เขากล่าวราชการในราชสำนัก
“ถ้อยคำหยาบแต่เหตุผลไม่หยาบ” เยี่ยนจื่อกุยพยักหน้า “ต่างก็ไปสงสารกุ้ยเฟยกันหมด ใครจะสงสารเสด็จพ่อเล่า”
“ข้ามองว่าหลังจากนั้นเสด็จพ่อก็ทรงอารมณ์ดีขึ้นแล้ว” โจวหุยยิ้มกล่าว
“แต่ที่เขาพูดตรงขนาดนั้น จะไปล่วงเกินผู้ใดเข้าหรือไม่เพคะ” เยี่ยนจื่อกุยกังวลอยู่บ้าง แม้ไม่รู้ว่าน้าชายเหตุใดจึงเข้ามาเกี่ยวข้อง แต่เบื้องหลังนี้ย่อมมีความหมายของท่านพ่อเขาอยู่ด้วย หรือว่าท่านอาจารย์เป็นผู้ไปหาพวกเขา