ตอนที่ 123 ระแวง

ตอนที่ 123 ระแวง

หลังจากเยี่ยนจื่อกุยจากไป

ไช่หมิงจูยังคงเหม่อลอย นางมองมารดาแล้วยิ้มขื่น “ท่านแม่ว่า ข้าเป็นพระชายาองค์รัชทายาทเช่นนี้แล้วยังมีอะไรน่าภูมิใจอีกหรือ”

ปล่อยให้เหลียงตี้เพียงคนหนึ่งชี้หน้าด่าข้า

ฮูหยินไฉครองเรือนมานานกว่าหลายปี เมื่อใคร่ครวญถ้อยคำของเยี่ยนจื่อกุยอย่างละเอียด ด้านหลังก็ผุดเหงื่อเย็น “พรุ่งนี้ข้าจะไม่เข้าวังแล้ว”

“เหตุใดเล่า” ไช่หมิงจูไม่เห็นด้วย “ก็องค์รัชทายาทรับสั่งให้ข้าถามความประสงค์ของท่านพ่อ ปกติแล้วจะสะดวกเช่นนี้ที่ไหน” พระชายาองค์รัชทายาทจะพบท่านแม่ ก็มิใช่จะพบได้ทุกเมื่อ

“องค์รัชทายาทต้องการให้ท่านพ่อของเจ้าเอ่ยวาจาน้อยลง มิใช่เป็นหัวโจก เพียงให้ถ้อยคำนี้ไปถึงก็พอ ไม่จำเป็นที่ข้าจะเข้าวังทุกวัน” ฮูหยินไฉแต่เดิมคิดง่าย ๆ ว่าสตรีในตระกูลจะเข้าวังบ่อยเพียงใดก็ได้ ในวังแล้ว นั่นย่อมเป็นสัญลักษณ์ของอำนาจ