ตอนที่ 98 มีชีวิตอยู่สำคัญกว่า

ตอนที่ 98 มีชีวิตอยู่สำคัญกว่า

โม่ฮวนเป็นลมล้มพับอยู่หน้าโถงไว้อาลัยมาหลายครั้ง

ทุกครั้งที่นางร้องไห้จนเป็นลมแล้วถูกส่งไปลานหลัง พอนางรู้สึกตัวก็จะกลับไปร้องไห้ใหญ่ที่หน้าแท่นวิญญาณอีก จนเป็นลมไปอีก

มีผู้เกลี้ยกล่อมหลายครั้ง ก็ไร้ผล

นางเอาแต่ทำซ้ำกระบวนการเป็นลม ถูกส่งกลับ แล้วหวนคืนมาอีก

น้ำตาของนางคือความรักอันลึกซึ้งที่มีต่อแม่ทัพ และความโศกของหญิงม่ายที่หัวใจตายด้านนั้นยิ่งใหญ่ที่สุด

เมื่อเยี่ยนจื่อกุยไปเปลี่ยนเสื้อผ้า คราวนี้โม่ฮวนไม่เป็นลม นางกุมหน้าอกบอกว่าหายใจไม่ออก ให้เยี่ยนหนิงส่งนางกลับไปพักก่อน

ยังไม่ทันถึงลานบ้าน ระหว่างทางนางก็เริ่มสั่งการ “ให้คนในเรือนของเจ้าลงมือเดี๋ยวนี้ วันนี้ก็ค่อย ๆ ขนของทั้งหมดไปยังจวนข้างนอกเสีย”

“เพราะเหตุใด” เยี่ยนหนิงถาม

หลังจากพวกเขาแยกเรือนแล้ว เพราะเยี่ยนฉือรั้งไว้ พวกเขาจึงยังอาศัยอยู่ในจวนเยี่ยน ตกลงกันว่าจะรอให้ผ่านปีใหม่ไปถึงหลังเทศกาลหยวนเซียวปีหน้าค่อยย้ายออก