กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 97 เหลียงตี้ขององค์รัชทายาท
เยี่ยนจื่อกุยไปเปลี่ยนอาภรณ์ที่เปื้อนโลหิต
เหยียนป๋อสงพาชาวเกาเซี่ยงไป ทั้งที่ยังมีชีวิตและที่ตายแล้ว
ลานเรือนกลับเงียบงันอีกครั้ง เหลือเพียงคราบเลือดหลายแห่งบนพื้น กับกลิ่นคาวเลือดในอากาศที่ยังไม่จางหาย
เป็นเครื่องบ่งชี้ว่าที่นี่เพิ่งเกิดอะไรขึ้น
ชาวตระกูลเยี่ยนในโถงไว้อาลัย ตั้งแต่เยี่ยนจื่อกุยลงมือ ก็ตกตะลึงจนหยุดร่ำไห้
เหลือแต่ซ่งสือที่ทรุดลงบนตัวปี้อวิ๋น ใจวุ่นวายเป็นปม นางคิดว่าท่านปู่ท่านย่าอาจสอนวรยุทธ์ให้เยี่ยนจื่อกุย แต่ไม่คิดว่าจะสอนได้เก่งถึงเพียงนี้
ด้วยวรยุทธ์สูงส่งเช่นนี้ของเยี่ยนจื่อกุย ใครยังกล้ารับนางเป็นภรรยา
จ้าวคังอี้กลับถึงบ้านก็เอ่ยกับพี่ใหญ่ “หากแม่นางใหญ่ตระกูลเยี่ยนไม่มีผู้ใดมาสู่ขอ ข้าอยากรับนางเป็นภรรยา”