ตอนที่ 16 หวีผม

ตอนที่ 16 หวีผม

ที่พักของเยี่ยนจื่อกุยอยู่ห้องหัวแถวที่สอง ภายในกั้นด้วยฉากกั้นไม้สามบานแบ่งออกเป็นสี่ช่อง ทุกช่องมีข้าวของเหมือนกันหมด เตียงไม้แผ่นหนึ่ง ปลายเตียงมีตู้ไม้ใหญ่หนึ่งใบ หัวเตียงมีโต๊ะแต่งหน้าหนึ่งตัว บนโต๊ะแต่งหน้ามีกระจกทองแดงบานหนึ่ง กับลิ้นชักเครื่องประทินโฉมหนึ่งอัน

ทางเดินนอกช่องเป็นที่ใช้ร่วมกัน ใต้หน้าต่างทั้งสองข้างมีโต๊ะสี่เหลี่ยมวางอยู่ข้างละตัว บนโต๊ะวางชุดน้ำชา ทั้งสองข้างชิดกำแพงมีราวแนวนอนไว้ใช้แขวนเสื้อผ้า

เยี่ยนจื่อกุยนอนห้องในสุดทางขวา นางเดินผ่านไปพลางสังเกตไปพลาง ห้องนี้น่าจะยังไม่เต็มจำนวนผู้พัก สองห้องทางขวานี้น่าจะยังไม่มีผู้ใดอาศัย ผ้าห่มบนเตียงวางเรียงไว้แบบเดียวกัน ถ้วยชาบนโต๊ะก็คว่ำไว้กับโต๊ะ

อวี้ฉินเร่งเร้าผ่านหน้าต่าง “เปลี่ยนเสื้อผ้าให้ไวแล้วออกมา คนของตำหนักบูรพายังรออยู่”

เยี่ยนจื่อกุยมองเงาสะท้อนบนหน้าต่าง รู้สึกอึดอัดในอก ทุกสิ่งนี้เร็วเกินไปนัก

เหตุใดกันจึงต้องรีบร้อนถึงเพียงนี้

ตำหนักบูรพาขาดสาวใช้ประจำเรือนเพียงคนเดียวนี้หรือ