กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แฟนฟิค666
บทที่ 41 ข้าไม่ได้ทำอะไรจริงๆ นะ
บทที่ 41 ข้าไม่ได้ทำอะไรจริงๆ นะ
“ผ่านมาหลายวันแล้ว ข้าลืมไปหมดแล้ว ดึกป่านนี้แล้ว นอนกันเถอะ!” หลี่ห่าวไม่มีทางยอมรับเรื่องแบบนี้ตรงๆ อยู่แล้ว แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธเช่นกัน
“หน้าไม่อาย” หลินซืออินอยู่ร่วมกับหลี่ห่าวมาหลายวัน ย่อมรู้ซึ้งถึงความไร้ยางอายของเขาเป็นอย่างดี สิ่งที่นางคาดไม่ถึงก็คือ หลี่ห่าวจะใช้วิธีการอันชั่วช้าเช่นนี้เพื่อครอบครองนาง
นางไม่เข้าใจจริงๆ ว่าญาติผู้พี่ของนางผู้เปี่ยมด้วยคุณธรรมและความกล้าหาญอันไร้เทียมทาน ไปสาบานเป็นพี่น้องกับคนเช่นนี้ได้อย่างไร
“ดึกป่านนี้แล้ว อย่ามาวุ่นวายน่า พวกเขานอนกันหมดแล้ว” หลินซืออินพยายามผลักมือของหลี่ห่าวออก ทว่าเรี่ยวแรงของนางกลับน้อยนิดเหลือเกิน
ในสายตาของหลี่ห่าว การกระทำของหลินซืออินช่างดูเหมือนอาการปากไม่ตรงกับใจและเกี่ยงงอนแต่แฝงความนัยยิ่งนัก!
“พี่ซืออิน ตอนเด็กๆ เจ้าชอบกินอะไรเป็นประจำหรือ อี้หลินแอบมาถามข้าหลายครั้งแล้ว”
“จะให้กินอะไรได้เล่า ก็แค่หมั่นโถวกับบะหมี่ธรรมดานี่แหละ” หลินซืออินรู้ทันความหมายของหลี่ห่าวดี นางตอบกลับด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ
เจ้าคนซวยคนนี้มักจะหาเรื่องมาทะลวงแนวป้องกันทางจิตใจของนางได้เสมอ ทำให้นางยิ่งจมดิ่งลงไปทุกที