บทที่ 31 ฤทธิ์ของผงมึนเมาชั้นยอด

บทที่ 31 ฤทธิ์ของผงมึนเมาชั้นยอด

บทที่ 31 ฤทธิ์ของผงมึนเมาชั้นยอด

"ไสหัวไป ใครจะไปสมสู่กับเจ้ากันเล่า?" ใบหน้าของหนิงจงเจ๋อแดงก่ำทันทีที่ได้ยินคำพูดลามกของหลี่ฮ่าว แม้ลึกๆ ในใจนางจะมีความคาดหวังอยู่เล็กน้อยก็ตาม

"ข้า... ข้าไม่มีเวลาหรอก ข้าต้องพาหลงเซี่ยวอวิ๋นไปนอน หลงเซี่ยวอวิ๋นยังเด็ก เขานอนไม่ได้ถ้าไม่มีข้าอยู่ข้างๆ" หลินซืออินรีบกระโดดหนี วิ่งไปด้านข้างเพื่อหลบให้พ้นจากมือของหลี่ฮ่าวทันที

"หลงเซี่ยวอวิ๋นอยู่กับเฟยเฟยแล้ว ไม่เป็นไรหรอก หากเขาดื้อรั้น ข้าจะให้หลี่เฮยจับแขวนไว้ เดี๋ยวเขาก็เชื่อฟังเอง" หลี่ฮ่าวอ้าแขนออก ตั้งใจจะสวมกอดหนิงจงเจ๋อและอี๋หลินเข้าสู่อ้อมอก

"พวกเจ้าสองคนเมื่อบ่ายนี้..." สายตาของหนิงจงเจ๋อกวาดมองไปมาระหว่างหลินซืออินและหลี่ฮ่าว สองคนนี้ต้องมีอะไรในกอไผ่อย่างแน่นอน

"เปล่า ไม่มีอะไรเกิดขึ้นระหว่างเราสักหน่อย" หลินซืออินรีบกระโดดออกมาแก้ตัวอย่างรวดเร็ว

"คืนนี้ดวงดาวช่างเจิดจ้า ดวงจันทร์ช่างกระจ่าง และท้องของหลินซืออิน... ฮ่าๆ ข้าพูดหลุดปากไปเสียแล้ว" หลี่ฮ่าวเกาหัวอย่างเก้อเขิน

"เจ้า..." หลินซืออินตกตะลึง หลี่ฮ่าวผู้นี้ตั้งใจแกล้งนางชัดๆ

"พี่สาวหลินซืออิน พวกเราต่างก็ผ่านโลกมามากแล้ว ไม่มีอะไรน่าอายหรอกเจ้าค่ะ" หนิงจงเจ๋อกล่าวด้วยรอยยิ้มคิกคัก