กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หัวใจดวงน้อยเต้นตึกตักไม่หยุด แต่ครั้งนี้ไม่ใช่เพราะความกลัว
เย่เฉินยื่นแขนเสื้อไปให้อย่างว่าง่าย แอบเตือนเจียงอี่อันเป็นนัย ๆ ให้จับเอาไว้
ถ้าเขาไม่ยื่นแขนมา เจียงอี่อันก็คงลืมไปแล้วจริง ๆ แต่พอเห็นแขนเสื้อเครื่องแบบของเขาอยู่ในสายตา เธอก็เอื้อมมือไปจับไว้ตามความเคยชิน
“มีใครอยู่ไหม?!”
ป้ายหน้าประตูเขียนว่า ‘ห้องพักครู’ มีเสียงร้องตะโกนดังออกมาจากข้างใน เห็นได้ชัดว่าคนข้างในก็เป็นผู้เล่นที่ได้รับการ์ดบทบาทเช่นกัน
“ตรงหน้าประตูน่าจะมีคำใบ้สำหรับเปิดกุญแจของพวกเรา! ช่วยหน่อย บอกคำใบ้ให้พวกเราที!” อีกฝ่ายพูดมาเช่นนั้น
เจียงอี่อันกระซิบกับเย่เฉินสองสามประโยค เย่เฉินพยักหน้าแล้วร้องถามอีกฝ่ายว่า “ต้องใช้รหัสผ่านแบบไหน?”