กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
พอเข้าตึกเรียน
เจียงอี่อันก็งงไปชั่วขณะกับสภาพแวดล้อมที่มืดสนิท
มุมมองมืดสนิท เธอคลำหาอยู่ที่ประตู จนคลำเจอสิ่งของทรงกระบอก พอกดสวิตช์ ไฟฉายก็สว่างขึ้น
บนผนังเต็มไปด้วยภาพนามธรรมหลากหลาย ใช้สไตล์ภาพที่มืดมิดและนองเลือด สร้างบรรยากาศสยองขวัญและหดหู่
เห็นได้ชัดว่านี่คือบทสยองขวัญที่ทำให้เย่เฉินกลัว
เจียงอี่อันหาแผนผังชั้นอาคารจนเจอ ในหอจัดแสดงศิลปะมีศพของผู้เสียหายราย เอ เธอจึงเดินตามแผนผังไป
“มีคนอยู่ไหม?! อ๊า ๆ อย่าเข้ามานะ!”
ยิ่งเข้าใกล้หอจัดแสดงศิลปะ เสียงร้องโหยหวนก็ยิ่งชัดเจน ฟังจากน้ำเสียงก็รู้ว่าคนที่ร้องขอความช่วยเหลือคือเย่เฉิน เจียงอี่อันรีบยื่นมือไปผลักประตู แต่ประตูอยู่ในสภาพถูกล็อก