กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ในตอนนี้ CPU ในหัวของเจียงอี่อันกำลังหมุนเวียนด้วยความเร็วสูง พยายามเชื่อมโยงชายหนุ่มที่ดูอ่อนโยนเปราะบางราวกับแก้วตรงหน้ากับประธานบริษัทผู้เย็นชาสูงส่งที่รายล้อมไปด้วยผู้ช่วยซึ่งเธอเห็นบนดาดฟ้าตึกจิงหัวมีเดียในวันนั้น
อืม...
นี่มันคนละคนกันเลยใช่ไหมเนี่ย
ขณะที่เจียงอี่อันยังลังเล ฟู่อี้โจวก็หลบเปิดทางให้แล้ว เขาหันมามองเธอ เห็นเธอยังยืนนิ่งอยู่ จึงเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “เป็นอะไรไปหรือ มีปัญหาอะไรหรือเปล่า”
“ไม่ ไม่มีอะไร”
เจียงอี่อันกดความประหลาดใจในใจลง “ขอรบกวนด้วยนะ”
เธอเดินเข้าไปในโถงทางเข้า ได้ยินเสียงประตูปิดลงด้านหลัง
ไม่รู้ทำไมถึงรู้สึกเยือกเย็นวาบไปทั้งแผ่นหลัง ราวกับถูกงูที่ซุ่มซ่อนอยู่จับจ้อง