กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
สายตายังไม่ทันโฟกัส จู่ ๆ ก็มีมือยื่นเข้ามาตรงหน้า!
เจียงอี่อันตาโตด้วยความตะลึง มองเห็นซูมู่ที่ผมยุ่งเหยิงและมีถุงใต้ตาดำคล้ำเหมือนผีหนุ่มชื้น ๆ ใช้ครึ่งตัวบนปีนขึ้นมาบนเตียงของเธอ “ตุ้บ” ทรุดลงนอนแน่นิ่งบนผ้าห่มฤดูร้อนของเธอ
เขาค่อย ๆ หันครึ่งหน้า แล้วค่อย ๆ หันทั้งหน้าไปทางเจียงอี่อัน ริมฝีปากสั่นเปิดปิด: “อันจื่อ...”
“เธอใจร้ายมาก!”
ช่วงล่างของซูมู่ตอนนี้ยังมีจินช่านที่เกาะขาไม่ยอมปล่อยห้อยอยู่ สีหน้าดูเหมือนจะร้องไห้ออกมาในวินาทีถัดไป “เมื่อคืนฉันขอความช่วยเหลือตั้งหลายครั้ง!”
“เธอถึงขนาด! ครั้งเดียว! ไม่สนใจฉันเลย!”