กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ในเพลงพวกนี้ ชื่อเพลงมักเป็นการแปรเปลี่ยนแก่นเรื่องให้เป็นนามธรรม ถ้าเขียนตามแก่นเรื่องที่ขยายออกมาจากชื่อเพลงจริง ๆ ก็จะได้เพลงที่ดูดีแต่ข้างในกลวง”
ซูมู่วาดเส้นชี้แนะใต้หัวข้อ ‘การคิดเชิงลึก’ แล้วพูดว่า “เมื่อเจอเพลงที่นักแต่งเพลงมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวเต็มที่แบบนี้ วิธีเดียวที่จะไม่ให้แก่นเรื่องเบี่ยงเบนคือ——”
“เชื่อสัญชาตญาณของตัวเอง”
“ฟังเพลงแค่ครั้งเดียว สัญชาตญาณอาจผิดพลาด แต่ถ้าฟังหลายสิบครั้งหรือถึงหลายร้อยครั้ง คำตอบจะปรากฏเอง”
เขาใช้ปลายด้ามปากกาเคาะศีรษะเบา ๆ แล้วพูดว่า “เมื่อเข้าใจความหมายลึกซึ้งที่นักแต่งเพลงต้องการสื่อผ่านเพลงได้ ก็ย่อมเขียนเนื้อเพลงที่สอดคล้องกันได้เอง”