ตอนที่ 45 ยิงปืนนัดแรกในสงครามการค้า

ก็แค่มาสมัครเป็นผู้ช่วยส่วนตัวชั่วคราว ทำไมหนุ่มแผนกต้อนรับถึงมองเธอด้วยสายตาแบบ ‘ขอแสดงความเสียใจล่วงหน้า’ กันนะ

เจียงอี่อันคิดไม่ตก

เดินตรงไปตามพื้นที่สำนักงานเรื่อย ๆ เธอก็มาถึงสุดทางเดิน

ห้องทำงานที่ล้อมรอบชั้นนอกด้วยกระจกเต็มบาน น่าจะเป็นกระจกมองทางเดียวที่มองเห็นได้เฉพาะจากด้านในออกสู่ด้านนอก

เจียงอี่อันมองไม่เห็นสถานการณ์ภายในห้องทำงาน ยืนลังเลอยู่ที่เดิมหนึ่งนาที จึงเคาะประตู

“เข้ามา——”