กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 94: ชักดาบบุกค่ายศัตรูก่อน
“เช่นนั้นก็ให้พวกมันมา”
เจียงเหอพูดจบ ศีรษะก็เอนพิงไหล่เจียงเซี่ยว
ซูไป๋รับชามเปล่ามา เห็นเปลือกตานางปิดลง คำพูดที่จวนจะหลุดจากปากก็ถูกกลืนกลับไป
จ้าวเถี่ยยืนอยู่ข้างประตูลับ เสื้อผ้าเปื้อนดินไปหมด พรานทั้งสิบคนก็ไม่ต่างกัน ไม่มีใครกล้านั่ง ไม่ใช่เพราะไม่เหนื่อย แต่เพราะสมองยังตามเรื่องไม่ทัน
หลี่ซื่อโผล่พรวดออกมาจากมุมกำแพง “บัญชีเสบียงเล่า? บัญชีเสบียงอยู่ไหน?”
จ้าวเถี่ยมองเขา “เบาเสียงหน่อย”
หลี่ซื่อกดเสียงต่ำ “ขนไปได้เท่าไร?”
จ้าวเถี่ยเหลือบมองเจียงเหอ “ข้าเห็นไม่หมด”
หลี่ซื่อร้อนใจ “เจ้าไปด้วย ยังเห็นไม่หมดอีกหรือ?”