กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 95: ทหารม้าหมูป่าเปิดประตูเมือง
“ตัวใหญ่”
เอ้อร์หนิวมองเจียงเหอ อ้าปากแล้วหุบอยู่หลายครั้ง “คุณหนูใหญ่ ใหญ่แค่ไหน?”
เจียงเหอครุ่นคิด “ใหญ่พอจะชนประตูได้”
ดินสอถ่านในมือหลี่ซื่อร่วงลงพื้น “นั่นหมูป่า หรือรถศึกตีเมืองกันแน่?”
ซูไป๋จ้องเจียงเหอ “สิ่งมีชีวิต?”
เจียงเหอ “เก็บได้จากในเขา”
ซูไป๋ “อย่าเอาคำว่า ‘เก็บได้’ มาหลอกข้า”
เจียงเหอยัดเนื้อแห้งเข้าปาก ไม่ตอบคำ
มิติคลังของนางเก็บสิ่งมีชีวิตไม่ได้ หมูป่าตัวนี้ไม่ได้ถูกปล่อยออกมาจากมิติคลังทั้งเป็น เมื่อคืนระหว่างทางกลับเมือง นางพบมันอยู่นอกคูน้ำเก่า กองทหารม้าเป่ยตี๋ทำสัตว์ป่าในเขาตื่นตกใจ หมูป่าตัวหนึ่งติดอยู่ริมหลุมดัก ดุร้ายยิ่งนัก นางจึงกดมันไว้ตามสะดวก ให้อาหารหญ้าไปสองกำมือ แล้วผูกมันไว้ในคูร้างนอกประตูลับ