กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 19: ภัยตั๊กแตนย่างกราย
“ตั๊กแตนมาแล้ว”
ทันทีที่สี่คำนี้ดังขึ้น คนที่กำลังหลับอยู่ต่างก็ลุกพรวดขึ้นมาทั้งหมด
บางคนไม่ได้สวมรองเท้า แม้เหยียบก้อนกรวดก็ยังไม่ร้องสักคำ บางคนเข้าไปอุ้มเด็ก บางคนรีบคว้าถุงเสบียง พวกโจรภูเขากับทหารหนีทัพต่างเบียดไปทางรถ ก่อนจะถูกจ้าวเถี่ยจู้ใช้สันดาบกั้นไว้
“อย่าเบียดกัน ปิดเสบียงก่อน”
หลี่เฉิงตะโกนว่า “เอาห่อสัมภาระกดไว้! ยัดถุงเสบียงไว้ใต้รถ! คลุมเสื่อฟางให้มิดชิด!”
ผู้ใหญ่บ้านโจวเคาะไม้เท้า “คนแก่กับเด็กเข้าไปในรถ คนที่ยังขยับได้ไปหยิบเสื้อผ้า ฝาหม้อกับกระสอบมา อย่าให้แมลงมุดเข้าไปในถุงเสบียง”
ป้าหวังอุ้มเจียงเหมียวพลางหันไปตะโกนว่า “สาวน้อยเหอ เข้ามาเร็ว”
เจียงเหอส่ายหน้า “เก็บแมลง”
ป้าหวังชะงัก “อะไรนะ?”