กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 13: แย่งทางกันตรงทางแยก
“ข้างหน้ามีทางแยก จะไปทางไหนดี?”
ผู้ใหญ่บ้านโจวถามจบแล้ว แต่ไม่มีใครในขบวนเอ่ยปาก
ถนนหลวงกว้าง รถม้าวิ่งได้สะดวก ส่วนทางภูเขาคับแคบ ไม่แน่ว่ารถม้าจะผ่านได้ ทว่าบนถนนหลวงมีผู้คนมาก และคนตายก็มากเช่นกัน
หลี่เฉิงเอ่ยขึ้นก่อนว่า “ถนนหลวงเร็วกว่า พวกเรามีรถม้ามีม้า หากยังเดินทางได้ก็รีบมุ่งขึ้นเหนือเสีย”
จ้าวเถี่ยจู้ย่อตัวลงบนพื้น ใช้นิ้วคลึงดิน “รอยเท้าบนถนนหลวงปะปนกันยุ่งเหยิง มีรอยล้อรถมาก รอยกีบม้าก็มาก วันนี้เพิ่งมีคนผ่านไป”
หลี่ซื่อชะโงกหน้าจากท้ายขบวน “คนมากก็ดีมิใช่หรือ? คนมากย่อมไม่ต้องกลัว”
เอ้อร์หนิวสวนกลับ “เมื่อวานตอนอยู่ก้นแม่น้ำ เหตุใดเจ้าไม่พูดว่าคนมากก็ดีเล่า?”
หลี่ซื่อเงียบไปครู่หนึ่งก่อนกล่าวว่า “นั่นคือผู้อพยพหนีภัย ถนนหลวงก็คือถนนหลวง”
โหวซานเข็นรถ พลางสอดปากเสียงเบา “ตอนนี้ถนนหลวงไม่ได้สะอาดกว่ารังโจรภูเขาหรอก”