กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
หยางหว่านเหยียนรู้สึกว่าตนได้รับความอัปยศอดสูครั้งใหญ่ นางถูกถีบจนล้มลง นอนคว่ำอยู่บนพื้น ในชุดนักโทษทั้งร่าง นางจ้องมองหนี่เยวี่ยซานด้วยใบหน้าเปี่ยมความเคียดแค้น แม้จะอยากสับหนี่เยวี่ยซานเป็นแปดชิ้น แต่นางก็ไม่มีความสามารถเช่นนั้น
ท่ามกลางสายตาอำมหิตของหยางหว่านเหยียน หนี่เยวี่ยซานก็เดินออกไปด้านนอก “ที่จริง หากเจ้าและโจวหยางเย่าเมินเฉยต่อข้าอย่างสิ้นเชิง เจ้าย่อมไม่ต้องประสบเคราะห์ต้องโทษจำคุก และเสียงด่าทอภายนอกที่ส่งผลกระทบต่อเกียรติยศของเจ้าก็คงไม่แพร่สะพัด ทุกอย่างล้วนเป็นพวกเจ้าก่อกรรมเองรับผลเอง!”