บทที่ 46

บทที่ 46

ผ่านไปอีกครู่หนึ่ง ซูฟางก็บังเอิญพบพวกทหารหมาป่าอีกหลายตัวแบกร่างไร้วิญญาณของมอนสเตอร์เดินกลับมา และครั้งนี้พวกมันยังมีอาวุธติดตัวมาด้วย

ซูฟางสั่งการให้บรรดาทหารซ่อนตัวอีกครั้ง จากนั้นจึงทำการลอบโจมตีสังหารพวกมัน

การสังหารมอนสเตอร์รูปร่างคล้ายมนุษย์เช่นนี้ค่อนข้างง่ายดาย แต่มีเงื่อนไขคือต้องอยู่ในสถานการณ์ลอบโจมตี หากเป็นการเผชิญหน้ากันตรง ๆ พวกมันรับมือได้ยากกว่าพวกมอนสเตอร์เสียอีก

ซูฟางนำเหล่าทหารออกค้นหาพวกทหารหมาป่าเหล่านี้ไปตลอดทาง ใช้วิธีลอบโจมตีสังหารทหารหมาป่าทีละตัว ๆ จนได้ครอบครองทั้งอาวุธและเกราะหนังมาทีละชิ้นสองชิ้น

ซูฟางรู้สึกพึงพอใจเป็นอย่างยิ่ง เขารู้สึกว่าพวกทหารหมาป่าเหล่านี้ช่างเป็นแหล่งจัดหาอาวุธชั้นดีให้กับเขาเสียจริง