บทที่ 45

บทที่ 45

นี่คือค่ายพักแรมจริงๆ อีกทั้งยังเป็นค่ายพักแรมของพวกมนุษย์หมาป่าด้วย

แต่ซูฟางไม่รู้เลยว่าค่ายพักแรมของพวกมนุษย์หมาป่าเหล่านี้มีจำนวนมากแค่ไหน และไม่รู้ด้วยว่าหัวหน้าสูงสุดของพวกมันมีเลเวลเท่าใด รวมถึงสภาพยุทโธปกรณ์เป็นอย่างไร

"นายท่าน จะกลับไปเรียกคนมาดีไหมขอรับ?" จางสืออู่เอ่ยถามขึ้น

"ไม่ๆ ไม่รีบ ยังไม่ได้ตรวจสอบสถานการณ์ของศัตรูให้แน่ชัด เราจะบุ่มบ่ามลงมือไม่ได้เป็นอันขาด"

ซูฟางปฏิเสธ ตอนนี้พวกเขายังไม่ค่อยรู้ตื้นลึกหนาบางเกี่ยวกับค่ายพักแรมของมนุษย์หมาป่ากลุ่มนี้เท่าใดนัก จะบุ่มบ่ามบุกเข้าไปไม่ได้ การทำเช่นนั้นจะสูญเสียมากเกินไป ไม่คุ้มค่าเอาเสียเลย

"นายท่าน ก่อนหน้านี้ข้าน้อยเห็นพวกมันส่งทหารหมาป่าชุดหนึ่งออกไป ราวๆ สิบกว่าคน มุ่งหน้าไปทางโน้น ไม่รู้ว่าไปทำอะไรขอรับ" จางสือปารีบเอ่ยรายงาน