กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 302 บันทึกหญิงงาม
หัวหน้าเผ่าชราสังเกตเห็นการเคลื่อนไหวของเขา แต่ไม่ได้สนใจ ยังคงจัดการสมุนไพรในมือต่อไป
สุนัขเจ็ดหัวเหลือบมองเขาครั้งหนึ่ง ก่อนก้มศีรษะหลับตาเหมือนงีบพัก
สวี่ซานเยี่ยนใช้แรงทั้งหมดที่มี ในที่สุดก็แตะถึงหนังสือแล้วดึงเข้ามา การเคลื่อนไหวเล็กน้อยเท่านี้กลับใช้เรี่ยวแรงของเขาหมดสิ้น แม้แต่ลมหายใจก็ถี่ขึ้นหลายส่วน
หลังพักจนหน้าอกที่กระเพื่อมสงบลงเล็กน้อย เขาก็เปิดหนังสือ หน้าแรกเขียนประวัติผู้แต่งไว้
「ข้าคือนักพรตอวิ๋นซาน ชั่วชีวิตโปรดการท่องเที่ยว ดุจแมลงชีปะขาวเฝ้ามองฟ้าดิน ยามชราจึงเขียนหนังสือนี้ไว้ เพื่อให้ชนรุ่นหลังได้อ่าน」
สวี่ซานเยี่ยนพลิกอ่านต่อ