กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 301 ต่ำช้า
ท้องฟ้าจมสู่ความมืดสนิทโดยสมบูรณ์
ทั้งสองกินอิ่มดื่มหนำแล้ว พริบตาก็ถึงช่วงเวลาประจำวันอีกครั้ง
เพราะมีกำแพงบดบังแสงจันทร์ ภายในบ้านจึงยิ่งมืดมิด สุนัขสามหัวหมอบอยู่ตรงมุมหนึ่ง ราวกับเดาได้ว่าพวกเขากำลังจะทำอะไร มันลุกขึ้นเงียบ ๆ แล้วเดินออกนอกประตูไป
บรรยากาศภายในห้องค่อย ๆ คลุมเครือชวนวาบหวาม แก้มแดงระเรื่อของสวินอันไฉ่ยิ่งดูเย้ายวนในความมืด
สวี่ซานเยี่ยนถอนหายใจในใจ พูดจากใจจริง เขาอยากพักสักหน่อยแล้ว
บางเรื่องทำมากเข้า ก็ย่อมรู้สึกเบื่อหน่ายได้เหมือนกัน
แต่เมื่อเห็นแววตาคาดหวังของสวินอันไฉ่ เขาก็ไม่อาจใจร้ายสาดน้ำเย็นใส่นางได้
เป็นที่รู้กันทั่วว่าแต่ไหนแต่ไรเขาเป็นคนไม่ถนัดปฏิเสธผู้อื่น
“มาเถอะ...”