กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 301 ไปประเทศ T เอง ไม่มีเงินกลับแล้วยังคิดจะรีดเงินเธอ?
แค่พูดว่าอยากกลับเมืองกั่งเฉิง ก็จะได้กลับงั้นเหรอ?
เดิมทีเสิ่นหยางก็รู้สึกหนาวเย็นไปทั้งตัวอยู่แล้ว พอได้ยินคำพูดของฉือซิงเวยตอนนี้ ร่างกายก็ยิ่งเย็นเยียบจนไร้ความอบอุ่นโดยสิ้นเชิง
อารมณ์ที่เดิมทีฝืนข่มเอาไว้ก็ระเบิดออกมาในตอนนี้
“เธอต้องเห็นพวกเราลำบากแค่ไหนถึงจะพอใจ?”
ทุกถ้อยคำของเสิ่นหยางล้วนถูกเค้นออกมาพร้อมกับการกัดฟันกรอด
ตอนนี้พวกเธอก็ลำบากมากพอแล้ว ทำไมฉือซิงเวยยังไม่ยอมปล่อยพวกเธอไปอีก?
ต้องลำบากแค่ไหนกัน...
เธอถึงจะรู้สึกสบายใจขึ้นมาบ้าง?
ฉือซิงเวยกล่าวว่า “ยิ่งลำบากยิ่งดี”