ตอนที่ 263 คุมขัง

“อย่านะ! ข้า ข้าไม่เอา ฮ่องเต้โปรดไว้ชีวิต ข้า ข้าช่วยท่านได้ ข้า...”

สวี่หมิงจูร้อนรนใจ นางอยากจะแสดงความสามารถของตนให้ฉู่เฉิงหยวนได้เห็น

ท่านอ๋องเจ็ดเห็นดังนั้น แววตาโหดเหี้ยมพลันวาบผ่าน ยกมือขึ้นอุดปากสวี่หมิงจูไว้ “หมิงจู เจ้าอย่าพูดอีกเลย เป็นข้าไร้ความสามารถที่ทำผิดต่อเจ้า เจ้าจงวางใจ ขอเพียงข้ามีหนทาง ข้าจะต้องช่วยเจ้าอย่างแน่นอน”

ประโยคสุดท้ายของท่านอ๋องเจ็ดเป็นการข่มขู่ ข่มขู่ให้สวี่หมิงจูจงภาวนาให้เขาทำสำเร็จให้จงดี ใช้โชคลาภทั้งหมดที่นางมีเสีย!

สวี่หมิงจูถูกอุดปากไว้ พูดไม่ออกแม้แต่คำเดียว

นางร้อนใจอยากจะอ้าปาก ทว่าในวินาทีต่อมา ท่านอ๋องเจ็ดก็ฟาดคนจนสลบไปเสียแล้ว

สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความปวดร้าว “เสด็จพี่ ท่านกับข้าเป็นสหายร่วมสายเลือด ท่านจะใจจืดใจดำไร้น้ำใจเช่นนี้จริง ๆ หรือ”

ฉู่เฉิงหยวนมองดูเขาแสดงละครเช่นนั้น พลางหัวเราะแผ่วเบา “น้องเจ็ด พระชายาของเจ้าแกว่งเท้าหาเสี้ยนเอง ไฉนจึงมาโทษใส่ศีรษะเราเล่า หากเอ่ยถึงใจจืดใจดำไร้น้ำใจ เจ้าที่ฟาดคนตระกูลสวี่จนสลบยังเหนือชั้นกว่าเสียอีก หนิงหนิง พวกเราไปกันเถิด”

ฉู่เฉิงหยวนเอ่ยกับเว่ยอันหนิงอย่างอ่อนโยน

หลังจากทั้งสองจากไป ภายในจวนท่านอ๋องเจ็ดก็เงียบสงบลงอย่างยิ่ง