ตอนที่ 262 ขังเอาไว้ (8)

เสื้อผ้าบนกายยิ่งเป็นสีแดงชาดแต้มทอง อวดความหรูหราอย่างเต็มที่ ราวกับจะชดเชยทุกสิ่งที่ไม่ได้มาเมื่อคราวสมรสเมื่อวานกลับคืนมาให้หมดสิ้น

บรรดาผู้สูงศักดิ์จากแต่ละจวนในที่แห่งนั้น ฝั่งซ้ายที่อยู่ใกล้สวี่หมิงจูที่สุดคือฮูหยินกั๋วกงหลูแห่งจวนกั๋วกงสกุลหลู ฮูหยินผู้นี้กำเนิดจากตระกูลขุนนางฝ่ายบู๊ แม้บัดนี้จะมีอายุล่วงเลยครึ่งร้อยปีแล้ว ทว่าก็ยังคงมีจิตวิญญาณกระปรี้กระเปร่า

ด้านขวานั้นคือฮูหยินโหวหลิ่วแห่งจวนโหวเจิ้นหนาน นางยังพาหลิ่วอวี้เอ๋อร์บุตรสาวของนางมาด้วย จวนโหวเจิ้นหนานก็คือตระกูลขุนนางฝ่ายบู๊นั่นเอง

ส่วนคนอื่น ๆ ส่วนใหญ่ก็เป็นคนจากตระกูลขุนนางฝ่ายบู๊เสียมาก

ความคิดของพวกเขา ไม่จำเป็นต้องเดาเลยแม้แต่น้อย

สวี่หมิงจูครั้นเห็นเว่ยอันหนิงเดินเข้ามา สายตาก็พุ่งตรงมายังนางในทันที “พี่สาวในที่สุดท่านก็มาแล้ว เดิมทีน้องสาวยังนึกกังวลอยู่เลยว่าพี่สาวจะไม่ยอมมาเยี่ยมน้องสาวเสียอีก ทุกท่านเจ้าคะ นี่ก็คือธิดาตัวจริงแห่งจวนอ๋องติ้งหนาน ท่านหญิงอันหนิงเจ้าค่ะ”

สวี่หมิงจูกลัวว่าทุกคนจะไม่รู้ว่าเว่ยอันหนิงคือผู้ใด

ระหว่างที่เอ่ยปาก ตัวนางก็ได้เดินมาหยุดอยู่เบื้องหน้าของเว่ยอันหนิงแล้ว

นางส่งยิ้มอ่อนหวานให้เว่ยอันหนิงพลางถือจอกสุราไว้หนึ่งจอก “พี่สาว น้องสาวแย่งชิงชีวิตของพี่สาวมาเนิ่นนานหลายปีเพียงนั้น แย่งชิงความโปรดปรานรักใคร่ของท่านพ่อท่านแม่ไป จนทำให้พี่สาวแม้จะกลับมาแล้ว ก็ยังคงมิได้รับความรักจากท่านพ่อท่านแม่อยู่ดี ล้วนเป็นความผิดของน้องสาวทั้งสิ้น

สุราจอกนี้ ถือเป็นการขออภัยโทษเจ้าค่ะ”