เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
นางไม่มีเวลาว่างเช่นนี้หรอก!
อีกทั้งอาเยวียนก็ได้เป็นฮ่องเต้แล้ว นางย่อมไม่ต้องทนรับความอยุติธรรมหรือความยากลำบากใด ๆ แม้แต่น้อย!
“ท่านอ๋อง……” พระชายาอ๋องติ้งหนานน้ำตาคลอเบ้า ร้องเรียกเขาด้วยความไม่ยินยอม
ติ้งหนานอ๋องขบคิดทบทวนในใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า ท้ายที่สุดก็ยังคงมีสีหน้าเคร่งขรึม “ในเมื่อเป็นราชโองการของฮ่องเต้ ในฐานะข้ารับใช้ย่อมไม่อาจขัดพระบัญชา อาอวิ๋น ข้าจำต้องหย่าเจ้าแล้ว”
พระชายาอ๋องติ้งหนานหน้าซีดเผือดลงทันที เขา เขาจะหย่านางจริง ๆ!
“คนมา เตรียมพู่กันหมึกกระดาษแท่นฝนหมึก” เว่ยอันหนิงสั่งให้คนเตรียมพู่กันหมึกกระดาษแท่นฝนหมึกทันที
ไม่นานก็จัดโต๊ะเสร็จสิ้น ณ หน้าประตูใหญ่นี้ มองดูติ้งหนานอ๋องเขียนหนังสือหย่า
ติ้งหนานอ๋องหน้าดำคร่ำเครียดเขียนหนังสือหย่าจนเสร็จ แล้วส่งมอบให้พระชายาอ๋องติ้งหนาน
พระชายาอ๋องติ้งหนานกำหนังสือหย่าในมือแน่น น้ำตานองหน้า “ข้าเพื่อท่านแล้ว ต้องทนทุกข์ทรมานมามากถึงเพียงนั้น แม้แต่ธิดาแท้ ๆ ข้าก็ยังไม่เอา ท่านกลับจะหย่าข้าจริง ๆ ท่านกระทั่งไม่ยอมขัดพระบัญชาเพื่อข้า……”
ติ้งหนานอ๋องเอ่ยเสียงขรึม “อนาคตของคนทั้งตระกูลใหญ่แห่งจวนอ๋องติ้งหนาน ข้าจะขัดพระบัญชาเพื่อเจ้าคนเดียวได้อย่างไร อาอวิ๋น เจ้าจะไม่แยแสกระทั่งอนาคตของลูกชายแล้วหรือ ความอยุติธรรมเพียงชั่วคราวจะนับเป็นอะไรกันได้”