ตอนที่ 256 ขังเอาไว้ (2)

เว่ยอันหนิงสงบนิ่งเป็นที่สุด “ท่านอ๋องก็เพิ่งจะเอ่ยไปมิใช่หรือ จวนอ๋องติ้งหนานของข้าจงรักภักดีต่อราชสำนักมาหลายชั่วอายุคน

ดังนั้นยิ่งไม่อาจปล่อยให้สายเลือดปะปนได้ หากปล่อยให้บุตรสาวพ่อค้าที่ไม่มีความเกี่ยวข้องอันใดกับตระกูลเว่ยเข้ามาในบ้านของข้า สับเปลี่ยนสายเลือด เช่นนั้นผู้ใดจะไปตอบคำถามกับบรรพชนทั้งหลายได้เล่า”

เว่ยอันหนิงเอ่ยรับบทสนทนาขึ้นมาอีกครา

นางมองพวกเขา แววตาเย็นยะเยือก “ข้าเว่ยอันหนิง เป็นสายเลือดจวนอ๋องติ้งหนาน ถูกต้องตามทำนองคลองธรรม ตำแหน่งท่านหญิงของข้า เดิมทีก็ควรเป็นของข้าอยู่แล้ว เพราะจวนอ๋องติ้งหนานจงรักภักดีมาทุกชั่วรุ่น หาใช่เพราะติ้งหนานอ๋องรุ่นนี้มีความสามารถมากมายอันใดไม่

ยิ่งมิใช่สิ่งที่พระชายาจะเปลี่ยนคำพูดไม่กี่คำแล้วจะเปลี่ยนแปลงตามอำเภอใจได้”

“วันนี้ฮ่องเต้เสด็จมาด้วยพระองค์เอง เพื่อทรงให้ความเป็นธรรมแก่จวนอ๋องติ้งหนาน หาใช่เพราะหน้ามืดตามัวเพราะหลงใหลในตัวข้าอะไรกันไม่ ท่านอ๋องเอ่ยปากปาว ๆ ว่าข้าอาศัยความโปรดปรานของฮ่องเต้ มิใช่ว่าต้องการจะป้ายสีฮ่องเต้หรอกหรือ ตามกฎหมายแล้ว เจ้าดูหมิ่นองค์เหนือหัว ป้ายสีตามอำเภอใจ มีโทษถึงประหาร

ตามหลักความผูกพันทางสายเลือด เจ้าป้ายสีพี่ชาย ไม่จงรักภักดีไร้คุณธรรม”

เว่ยอันหนิงเอ่ยประโยคหนึ่ง สีหน้าของท่านอ๋องเจ็ดก็คล้ำลงไปหนึ่งส่วน

ด้านข้าง เจ้าเมืองผู้พิพากษาโจวแทบอยากจะปรบมือให้นางเลยทีเดียว

หากเอ่ยต่อไปอีกไม่กี่ประโยค เขาก็รู้สึกว่าองค์ชายท่านอ๋องเจ็ดมีโทษสมควรตายหมื่นครั้งแล้วจริง ๆ