เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ผู้คนต่างรู้สึกเพียงว่าตนเองกำลังฝันไปหรือไม่
องค์ฮ่องเต้ฝ่าบาทผู้ซึ่งยามปกติเสด็จไปที่ใด รัศมีสิบลี้โดยรอบจะร้างไร้ผู้คนผู้นี้ กลับเป็นฝ่ายกุมมือของสตรีผู้หนึ่งไว้ด้วยพระองค์เองงั้นหรือ
เว่ยอันหนิงกลั้นหัวเราะ มองดูท่าทางของอีกฝ่ายที่ดึงดันจะต้องให้นางตอบตกลงให้ได้ แสร้งทำทีเป็นซาบซึ้งใจยิ่งนัก “หม่อมฉันได้รับความโปรดปรานจากฮ่องเต้ หม่อมฉันย่อมไม่มีทางปฏิเสธเจ้าค่ะ”
ฉู่เฉิงหยวนปลดกระบี่ประจำกายที่เอวออกทันที “นี่คือกระบี่ประจำกายของเรา เห็นกระบี่นี้ดั่งเรามาด้วยตนเอง เรายังต้องให้กรมพิธีการตระเตรียมงานมงคลสมรส เกรงว่าจะมีเวลาที่ดูแลเจ้าได้ไม่ทั่วถึง มีสิ่งนี้แล้ว จะไม่มีผู้ใดรังแกเจ้าได้”
ในอ้อมอกของฉู่เฉิงหยวน หางของเสี่ยวเฮยหยุดแกว่งไกวไปแล้ว
สามีของเจ้านายดูเหมือนกำลังล้อเล่นอยู่อย่างไรอย่างนั้น!