ตอนที่ 249 ตอนพิเศษ พวกเรามาถึงแล้วหรือ? ไม่ นำทางผิดทิศแล้ว

ในเมืองราชาแคว้นฉู่อันฟ้างามไร้เมฆหมอกหมื่นลี้ ภายในห้องเก็บฟืนเรือนหลังของจวนอ๋องติ้งหนาน แมวสีดำตัวหนึ่งทำสีหน้าคล้ายมนุษย์ กระโดดขึ้นลงอย่างร้อนรนกระวนกระวายอยู่บนร่างของคนที่ล้มพับอยู่ตรงมุมห้อง

มันเหยียบไปย่ำมา ปากสามแฉกเอ่ยภาษาคนออกมาว่า “เจ้านาย! ตื่นสิเจ้านาย! เกิดเรื่องแล้วเจ้านาย! เจ้านายหากท่านยังไม่ตื่น พวกเราคงต้องไปเกิดใหม่แล้ว! เจ้านาย!”

เว่ยอันหนิงถูกสัมผัสนุ่มฟูที่ปัดผ่านใบหน้าไม่หยุดหย่อน ผสานกับเสียงเรียกเจ้านายที่โหยหวนขึ้นเรื่อย ๆ ปลุกจนตื่นขึ้น

นางลืมตาขึ้น ในดวงตาคล้ายมีหมอกเหน็บหนาวที่มิอาจละลาย เครื่องหน้าอันวิจิตรงดงาม ในชั่วพริบตาที่นางลืมตาขึ้น ดูราวกับจะยิ่งประณีตงดงามขึ้นมาอีกหลายส่วน บาดแผลบนใบหน้า รวมทั้งความผอมแห้งของตัวร่างเอง ล้วนมิอาจกลบความงดงามนี้ได้

เว่ยอันหนิงรู้สึกเพียงว่ารอบกายไร้ซึ่งปราณวิญญาณโดยสิ้นเชิง แตกต่างจากบ้านเกิดในความทรงจำของนางอย่างสิ้นเชิง อีกทั้ง ฉู่เฉิงหยวนของนางเล่า?

เมื่อคิดได้เช่นนั้น นางก็คว้าเสี่ยวเฮยแมวเข้ามาไว้ในอ้อมอกในคราเดียว

แย้มยิ้มบาง ๆ พลางเอ่ยขึ้นว่า “พวกเรามาถึงแล้วหรือ?”