เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เว่ยหรงหรงมองดูโถงใหญ่ที่เวลานี้ถูกองค์รัชทายาทและเว่ยอันหนิงควบคุมไว้ได้อย่างสมบูรณ์แล้ว ความสิ้นหวังอันมหาศาลพลันถาโถมเข้ามาในใจ นางปรี่พุ่งไปยังมีดดาบด้านข้างอย่างกะทันหัน
หากต้องมีชีวิตอยู่อย่างนี้ไปชั่วชีวิตจริง ๆ สู้ให้นางตายเสียตอนนี้ยังดีกว่า!
ทว่า เว่ยอันหนิงย่อมไม่ปล่อยให้นางตายเช่นนี้ เพียงชั่วพริบตาก็กระชากตัวคนที่คิดจะวิ่งหนีเอาไว้ได้
โยนร่างนั้นไปด้านข้าง “มัดนางไว้ อย่าให้นางตายได้”
เว่ยอันหนิงสั่งการลงไป ไม่ช้าก็มีคนลงมือ
และสถานการณ์ ก็ตกสู่ความเงียบงันอีกคราหนึ่ง
ฮ่องเต้มองดูบุตรราชาเจ็ดที่ถูกมัดตัวไว้แล้ว รวมถึงบุตรราชาห้าและองค์ชายสอง คนในราชวงศ์เหล่านี้ ความตึงเครียดและความสิ้นหวังในใจก็พุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุดแล้วเช่นกัน
“เจ้า... องค์รัชทายาท เจ้าคิดจะก่อกบฏหรือ”
ฮ่องเต้พยายามสะกดอารมณ์ให้สงบลง
คำถามนี้เอ่ยออกมาจนทำให้ฉู่เฉิงหยวนต้องนิ่งเงียบไปชั่วขณะ