ตอนที่ 229 ฮ่องเต้ ตรัสความจริงสักนิดเถิด?

เว่ยอันหนิงเอ่ยถามด้วยความจริงใจและเปี่ยมเมตตา

ลางสังหรณ์อันเลวร้ายในใจฮ่องเต้ยิ่งทวีความรุนแรง สายตาจับจ้องไปยังแหวนหยกสวมนิ้วโป้งที่แตกละเอียดของเขา เหตุใดจึงไร้ซึ่งความเคลื่อนไหว คนที่เขาจัดเตรียมไว้เล่า

ฮ่องเต้ทรงอยากจะรีบใช้แผนสำรองอื่นเสียเดี๋ยวนี้ ทว่าหากมีความเคลื่อนไหวอีกในยามนี้ มิใช่ว่าจะยิ่งทำให้ผู้คนสงสัยหรอกหรือ

เมื่อคิดได้เช่นนั้น ฮ่องเต้ก็ทรงหน้าดำทะมึน กระแอมไอหนึ่งครา สีพระพักตร์เผยโทสะจาง ๆ “เราจะเป็นไปได้อย่างไรที่จะไม่คิดถึงอดีตฮองเฮา”

เขายังมิทันสิ้นเสียงดี จู่ ๆ อัสนีบาตพลันฟาดผ่าลงมาจากสรวงสวรรค์

รวดเร็วดั่งแสง จวนเจียนกระทั่งทุกคนไม่ทันได้ตั้งตัว ผ่าตรงลงมากลางกระหม่อมของเขาพอดี

แสงประกายสายฟ้าสีม่วง ฟาดผ่าเส้นผมของฮ่องเต้จนไหม้เกรียมเป็นตอตะโก

ส่วนบริเวณรอบกายฮ่องเต้ บัดนี้ได้ปรากฏหลุมลึกขึ้นหลุมหนึ่ง รอบขอบหลุมยังคงหลงเหลือร่องรอยริ้วประกายสายฟ้าแวบวาบจาง ๆ