ตอนที่ 217 คราวนี้เข้าใจแล้วหรือยัง?

“ท่านเริ่มเพ้อเจ้ออีกแล้ว ข้ามิได้เกิดจากท่าน แล้วจะเป็นบุตรชายของใครได้อีก? ข้าก็แค่พูดทวงความเป็นธรรมให้ฮูหยินฝูหรงกับหรงหรงประโยคเดียวเท่านั้น

เอาเถิด เวลาไม่เช้าแล้ว ลูกเองต้องไปรับท่านพ่อกลับไปก่อน

ท่านแม่ ท่านก็สำนึกตนอยู่ที่นี่ให้ดีเถิด ท่านมีวันนี้ได้ ล้วนเป็นเพราะท่านทำตัวเองทั้งสิ้น!”

เว่ยอันหลินกล่าวจบก็สะบัดแขนเสื้อจากไป

“อย่า ปล่อยข้าออกไปนะ พวกเจ้าปล่อยข้าออกไป ข้าไม่อยู่ที่นี่คนเดียว!” นางเฉินร้องไห้ตะโกน ทว่าจนกระทั่งร้องไห้ถึงที่สุด เว่ยอันหลินก็มิได้กลับมา นางนั่งเหม่อลอยอยู่ตรงนี้อย่างสิ้นหวัง

นางผิดหรือ?

นางผิดที่ใดกัน?