เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ท่านเสนาบดีหลิ่วถูกซักถามจนแทบจะเป็นลม เขา เขาไปกลายเป็นผู้อยากให้ท้ายบุตรราชาห้าตั้งแต่เมื่อใดกัน
“เราถามเจ้าอยู่นะ ผู้อาวุโสสภาไฉนจึงไม่ตอบ” สุรเสียงของฉู่เฉิงหยวนดังขึ้นอีกครา
แม้มีรถม้าขวางกั้น ท่านเสนาบดีหลิ่วยังรู้สึกได้ถึงแรงกดดันอันมหาศาล เขาไม่กล้าชักช้า “องค์รัชทายาทท่านอ๋องทรงเข้าใจผิดแล้ว กระหม่อมมิได้คิดจะให้ท้าย กระหม่อมเพียงกังวลต่อหน้าตาของราชวงศ์พ่ะย่ะค่ะ”
“หน้าตาของราชวงศ์ ย่อมมีเสด็จพ่อคอยกังวล ท่านเสนาบดีหลิ่ว เจ้าล้ำเส้นแล้ว” น้ำเสียงของฉู่เฉิงหยวนยังคงราบเรียบ
ท่านเสนาบดีหลิ่วไม่รู้ว่าตนเองล้ำเส้นหรือไม่ รู้เพียงว่าวันนี้ตนได้เปิดหูเปิดตาถึงวิธีการทรมานคนขององค์รัชทายาทท่านอ๋องแล้ว บุตรราชาห้าที่อยู่ดี ๆ เพียงชั่วเวลาประเดี๋ยวเดียว คนก็ถูกนำไปแขวนไว้เสียแล้ว
เช่นนี้จะไม่มีปัญหาจริง ๆ หรือ