ตอนที่ 207 ใครใช้ให้ข้าไม่มีความสุขเล่า?

น้ำเสียงขาดสติขององค์ชายใหญ่ แหลมสูงเสียดแทงแก้วหู

เวลานี้ ฉู่เฉิงหยวนกำลังสั่งการให้คนรื้อบ้านอยู่อีกด้านหนึ่ง ผู้ที่อยู่ใกล้ ๆ คือเว่ยอันหนิง

เมื่อได้ยินเสียงขาดสติขององค์ชายใหญ่ เว่ยอันหนิงก็หันศีรษะไปมองเขาอย่างไม่รีบร้อน พลางแย้มสรวล: “ที่แท้ก็เสด็จพี่ใหญ่นี่เอง ตะโกนเรียกข้ากับท่านอ๋องอย่างกระตือรือร้นเช่นนี้ทำอะไรกันหรือ?

อยากจะช่วยพวกเราหรือ?

ไม่จำเป็นต้องเกรงใจถึงเพียงนี้หรอก”

องค์ชายใหญ่โกรธจนกระอักเลือดเก่าออกมาคำโต แทบจะหมดสติไป

เคราะห์ดีที่พ่อบ้านด้านข้างช่วยประคองเขาไว้

องค์ชายใหญ่ผลักพ่อบ้านออก เดินเข้ามาหาเว่ยอันหนิงด้วยความเดือดดาล: “พวกเจ้า พวกเจ้ารังแกคนเกินไปแล้ว! ข้า……”

เขายังพูดไม่ทันจบ เว่ยอันหนิงก็เตะเขาจนลอยกระเด็นไปไกล กระแทกเข้ากับกำแพงเรือนด้านหนึ่งอย่างจัง กำแพงเรือนพังทลายลงมาเสียงดังตู้ม