กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เจียงเทียนได้ยินดังนั้นก็รีบลุกขึ้น “องค์รัชทายาทท่านอ๋อง พระชายาองค์รัชทายาทโปรดยกโทษด้วย ผู้ใต้บังคับบัญชา...”
“ไปเถิด” ฉู่เฉิงหยวนเอ่ย
เจียงเทียนจึงค่อยขับรถม้าจากไป
ตลอดทาง ในหัวของเจียงเทียนล้วนคิดถึงแต่คุณหนูที่ดูพิลึกพิลั่นผู้นั้น เขาคิดอย่างไรก็ไม่เข้าใจ เครื่องแต่งกายของเขานี้ มองอย่างไรก็มิใช่ผู้ขอทานเลยสักนิด
ไฉนถึงได้...
ภายในรถม้า เว่ยอันหนิงกำลังหยิบจับโคมไฟของนางเล่น ส่วนฉู่เฉิงหยวนก็เพียงมองดูนางเงียบ ๆ
ราวกับว่าขอเพียงมองดูนางทำอะไรกัน เขาก็มีความสุขได้เช่นนั้น
เมื่อกลับถึงจวนองค์รัชทายาท เว่ยอันหนิงกับฉู่เฉิงหยวนอาบน้ำเสร็จแล้ว จึงได้เข้านอนแต่หัวค่ำ
หลังผ่านพ้นเทศกาลชีเฉี่ยวไป ไม่นานก็ถึงวันการสอบคัดเลือกขุนนางแล้ว