เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เว่ยอันหนิงมองดูหน้ากระดาษที่มีรอยขีดเขียนสีแดงเหล่านั้น มีอยู่ทั้งหมด 20 หน้า
มิทันรอให้เว่ยอันหนิงเอ่ยถาม ฉู่เฉิงหยวนก็ชิงกล่าวขึ้นก่อนแล้ว “รอยสัญลักษณ์สีชาด คือจวนมณฑลที่อยู่ใต้การควบคุมของผู้ที่ยอมสวามิภักดิ์ต่อพวกเรา”
ด้วยเหตุที่เว่ยอันหนิงมอบสมุนไพรยืดอายุขัยให้ เขาจึงทำสิ่งเหล่านี้สำเร็จลุล่วงได้เร็วกว่าที่คาดไว้ล่วงหน้าถึงหลายปี
เว่ยอันหนิงได้เห็นเช่นนี้ ในใจพลันรู้สึกวางใจเป็นล้นพ้น
ดูท่าทุกสิ่งล้วนมั่นคงดีแล้ว
หลังจากนั้นนางก็มองไปยังรอยสัญลักษณ์สีเทา พลางถามด้วยความสงสัยใคร่รู้ “แล้วสิ่งเหล่านี้เป็นอันใดหรือ”
แววตาของฉู่เฉิงหยวนหม่นแสงลงเล็กน้อย สายตาเปี่ยมความเวทนาทอดมองลงไป “นั่นคือสถานที่ซึ่งยามนี้กำลังเผชิญทุพภิกขภัย เสด็จพ่อที่ดีของเรา เพื่อความทะเยอทะยานอันน่าขันเพียงน้อยนิดของพระองค์เอง
คงคิดจะฝังราษฎรเหล่านี้ไปพร้อมกันกระมัง