เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ทว่ายามนี้ทางดินแดนตะวันตกก็ไม่มีเงินแล้วเช่นกัน จึงทำได้เพียงเขียนใบติดหนี้ไว้
ใบติดหนี้เหล่านี้ เวลานี้อยู่ในมือขององค์รัชทายาทท่านอ๋องแล้ว ดังนั้นองค์รัชทายาทท่านอ๋องจึงมาทวงหนี้ที่จวนองค์ชายใหญ่ กระหม่อมทั้งหลายไม่กล้าขัดขวาง อีกทั้ง... องค์รัชทายาทท่านอ๋องยังนำผู้คนกลุ่มใหญ่มาอย่างเอิกเกริกยิ่งใหญ่
กระหม่อมทั้งหลายสุดปัญญาจะขัดขวางได้จริง ๆ พ่ะย่ะค่ะ
ฮ่องเต้ทรงพระสรวลด้วยความกริ้วไปแล้ว “เหอะ เราช่างมีบุตรชายที่ดีซึ่งคิดคำนึงถึงราษฎรจริง ๆ ทวงหนี้รึ... เงินทองในจวนองค์ชายใหญ่ล้วนถูกขนย้ายไปหมดแล้วหรือ”
“พ่ะย่ะค่ะ หากมีส่วนที่เหลือ นั่นก็เพื่อนำไปชดเชยแก่เหล่าผู้ประสบภัยพ่ะย่ะค่ะ”
เฮ่อชิงถูเอ่ยขึ้นอีก
ฮ่องเต้ทรงเกิดความคิดขึ้นมา “สิ่งของเหล่านี้ องค์รัชทายาทจะส่งไปดินแดนตะวันตกทั้งหมดจริง ๆ หรือ”