ตอนที่ 157 ทนรอไม่ไหว

เมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนของหมายเลขสาม เว่ยอันหนิงก็จิบชาลงไปคำหนึ่ง พลางยินดีที่หน่วยพลังงานด้านลบลดน้อยลงไปอีก และก้าวเข้าใกล้ความสำเร็จไปอีกขั้น

ในขณะเดียวกันก็ยิ่งรู้สึกปวดใจแทนเจ้าของร่างเดิมมากขึ้น

หน่วยพลังงานด้านลบของเจ้าของร่างเดิม ส่วนใหญ่ล้วนเกิดขึ้นเพราะเว่ยหรงหรง ดังนั้น ยามที่พวกสุนัขเลียขาของเว่ยหรงหรงเหล่านั้นพบกับความซวย ตีตัวออกห่างเว่ยหรงหรง หรือสุนัขกัดกันเอง ก็ล้วนทำให้หน่วยพลังงานด้านลบของเจ้าของร่างเดิมลดลงทั้งสิ้น

ทว่าคนเหล่านั้นรวมกันแล้ว... ก็ยังไม่สู้การที่นางเฉินได้ล่วงรู้ความจริง ซึ่งทำให้หน่วยพลังงานด้านลบเหล่านี้ปั่นป่วนอย่างรุนแรง

ความลำเอียงและความช่วยเหลือที่นางเฉินมีต่อเว่ยหรงหรงต่างหาก คือดาบเล่มใหญ่ที่สุดที่เว่ยหรงหรงใช้ทิ่มแทงใส่เจ้าของร่างเดิม