ตอนที่ 122 คุณหนูจ้าวมานั่งตรงนี้สิ

น้ำเสียงของเว่ยอันหนิงเบาหวิว รอยยิ้มที่ส่งให้คนทั้งสองก็ดูไร้พิษภัยอย่างยิ่ง

ทว่าพออ้าปากกล่าวออกมา กลับทำให้มู่หรงเหยาตะลึงงันไปในทันที

“อะไรกัน” มู่หรงเหยาเอ่ยทวนเสียงแผ่วอย่างไม่อยากจะเชื่อ เพียงรู้สึกว่าตนเองหูฝาดไปแล้ว

ทว่า เว่ยอันหนิงมิได้ตอบคำถามของนาง

และในไม่ช้า มู่หรงเหยาก็ได้รู้ว่า นี่มิใช่เรื่องหูฝาดเลยแม้แต่น้อย

เพราะองค์รักษ์จวนองค์รัชทายาท ได้เข้ามาหิ้วปีกพยุงตัวนางขึ้นแล้ว

“พวกเจ้าปล่อยข้า ปล่อยสิ! บังอาจนัก พวกเจ้ารู้หรือไม่ว่าข้าคือใคร! พวกเจ้า…” มู่หรงเหยาด่ากราดออกมาเป็นชุด

ทว่ากลับไม่มีอะไรกันประโยชน์ องค์รักษ์จวนองค์รัชทายาทมิสนใจรับฟังเลยสักนิดว่านางคือใคร

ในช่วงเวลานี้ พวกเขาถูกฝึกฝนมาเนิ่นนานแล้ว หัวหน้าเจียงเทียนเคยกำชับไว้ ขอเพียงเป็นคำสั่งของพระชายาองค์รัชทายาท ก็มิต้องสนใจว่าอีกฝ่ายคือผู้ใด