กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ผู้ใต้บังคับบัญชาเข้าใจแล้วขอรับ ประเดี๋ยวผู้ใต้บังคับบัญชาจะไปรำลึกความหลังกับท่านลุงใหญ่และท่านลุงเขย มาถึงเมืองหลวงนานเพียงนี้ยังมิได้ไปพบหน้าพวกเขาเลย คิดว่าพวกเขาต้องคิดถึงข้ามากเป็นแน่ขอรับ”
เหมยจือจิ่งเอ่ยด้วยความมั่นอกมั่นใจยิ่งนัก
ส่วนว่าพวกเขาจะคิดถึงหรือไม่นั้น
ผู้ใดจะสนกันเล่า
อย่างไรเขาก็ติตตามองค์รัชทายาทแล้ว พวกเขาคิดจะติดตามผู้ใดนั่นก็เป็นเรื่องของพวกเขา หากองค์รัชทายาทพ่ายแพ้ ภายหน้าบุตรราชาพระองค์อื่นได้เป็นฮ่องเต้ ยามที่เขาถูกประหารเก้าชั่วโคตร ไม่สิ ต่อให้เหลือเพียงสามเผ่าพันธุ์ ก็ย่อมรวมถึงสองตระกูลของพวกเขาด้วยแน่!
“เราเตรียมของขวัญไว้ให้เจ้าเรียบร้อยแล้ว ถือติดมือแล้วไปเถิด” ฉู่เฉิงหยวนเอ่ย
เหมยจือจิ่ง : ...