ตอนที่ 108 เราเตรียมสิ่งที่ดีกว่าไว้ให้พวกเจ้า

ฉู่เฉิงหยวนสีหน้าเลื่อนลอย โอบกอดเว่ยอันหนิงไว้ในอ้อมอก น้ำเสียงตัดพ้อพึมพำกล่าวโทษนาง “หนิงหนิงห่างเหินกับข้าแล้ว ถึงกับเริ่มมีความลับต่อกัน พวกเรามิควรเปิดเผยจริงใจต่อกันหรือ”

“พอเถิด หากยังไม่ออกเดินทาง รอจนพวกเราไปถึงนอกเมือง ตะวันก็คงตกดินแล้ว”

เว่ยอันหนิงผละออกจากอ้อมอกเขาอย่างรวดเร็ว ราวกับว่าคนที่เพิ่งรังแกผู้อื่นมิใช่นางเช่นนั้น

ฉู่เฉิงหยวนมองดูเว่ยอันหนิง หัวเราะเบา ๆ ในลำคอ “ได้ ข้าจะให้เจียงเทียนนำตัวเสด็จพี่ใหญ่และเสด็จพี่รอง รวมถึงสตรีผู้นั้นมา แล้วพวกเราค่อยออกเดินทาง”

ฉู่เฉิงหยวนสั่งการเจียงเทียนเสร็จแล้ว ก็มองดูเว่ยอันหนิงที่นั่งดื่มชาอยู่ริมหน้าต่าง สายตาของนางทอดมองต้นเหมยแดงนอกหน้าต่างอยู่ตลอดเวลา

ในแววตาพาดผ่านอารมณ์ความรู้สึกหลงใหลคลั่งไคล้

สายตาของเขา ไม่ว่าอย่างไรก็มิอาจละไปจากร่างนางได้เลย